|
“Het boek heeft een grote
aantrekkingskracht, maar riep tegelijkertijd aversie
op. (..) Het is beter dit boek oppervlakkig te lezen.
(..) God Zelf is een betere Leermeester dan dit boek;
Zijn benadering is liefdevoller dan de soms harde en
koude woorden van dit boek”. Het zijn wel
merkwaardige woorden die de uitgever in zijn
voorwoord gebruikt om het boek De Geestelijke Mens
van Watchman Nee bij de lezer te introduceren.
Zelden heb ik iemand zo een boek zien aanprijzen. Je
krijgt bijna de indruk dat het beter zou zijn geweest
als het boek niet zou zijn uitgeven.
In de Engelstalige wereld zijn er vele tientallen
boeken van Watchman Nee verschenen. Toch heeft hij
er uiteindelijk maar één zelf
geschreven: De Geestelijke Mens. Alle andere zijn
samengesteld uit zijn lezingen en studies. Wie was
deze man die anderen inspireerde om zijn
aantekeningen uit te werken tot wel zeventig
boeken.
Watchman Nee
Angus Kinnear vertelt ons in zijn biografie, dat
de jonge Nee op 4 november 1903 in China ter wereld
is gekomen. Zijn moeder gaf hem de naam Shutsu, wat
zoveel betekent als 'die doorgaat met het vereren
van zijn voorouders'.
Ofschoon Nee een westers georiënteerde
opleiding volgde en Ierse zendelingen zijn
leermeesters waren, raakte hij aanvankelijk niet
onder de indruk van het christelijk geloof. Pas
toen hij zag hoe zijn moeder veranderde nadat zij
tot bekering was gekomen, stelde hij zijn hart open
en gaf zijn leven aan de Here Jezus. Hij was toen
17 jaar. Er zouden echter nog enige jaren
voorbijgaan voordat hij bereid bleek om zijn Heer
ook daadwerkelijk te dienen. Maar de radicaliteit
die hij toen aan de dag legde, heeft hem zijn hele
leven niet meer verlaten. Hij liet zich dopen en
veranderde zijn naam in 'To-sheng', wat in het
Engels 'Watchman' (wachter) betekent.
Intussen zegende de Heer zijn evangelisatiewerk
rijkelijk. Alles leek hem voor de wind te gaan,
totdat hij ziek werd. Nee bleek aan tuberculose te
lijden en meende dat zijn einde nabij was. De tijd
die hij moest kuren, gebruikte hij om zijn
monumentale werk De Geestelijke Mens te schrijven.
Hij was toen pas 26 jaar. Het boek dat bedoeld was
als nalatenschap aan de Chinese kerk, werd
uiteindelijk de basis voor zijn verdere bediening,
want Nee herstelde. Nog vele jaren zou hij de
gemeente met zijn onderwijs mogen dienen. In 1950
was zijn werk uitgegroeid tot een beweging van meer
dan tweehonderd plaatselijke gemeenten. Ten gevolge
van de communistische hervormingen in het land werd
Nee het werken echter onmoglijk gemaakt. In 1952
werd hij gearresteerd.
Ofschoon hij tot een straf van 15 jaar werd
veroordeeld, is hij nooit meer in vrijheid gesteld
(1). In 1972 stief hij.
Zijn bewakers vonden onder zijn hoofdkussen een
briefje met de volgende woorden: 'Christus is de
Zoon van God, die is gestorven om de zonde der
mensheid te verzoenen, maar op de derde dag weer is
opgestaan. Dit is de grootste waarheid in het
universum. Ik sterf vanwege mijn geloof in deze
Christus.'
De mens als drie-eenheid
In zijn boek De geestelijke Mens werkt Watchan Nee
zeer gedetailleerd uit wat de Bijbel over de mens
leert (theologen spreken bij zo'n studie van een
'bijbelse antropologie').
Hij kiest daarbij voor het uitgangspunt dat de
mens naar Gods beeld en gelijkenis is geschapen en
daarom - net als de Drie-enige God - uit drie delen
bestaat: geest, ziel en lichaam, die hij als volgt
omschrijft:
-
De geest is het aspect van de mens dat zich
bewust is van God. Hier zetelen de eigenschappen
geweten, intuïtie en gemeenschap.
-
De ziel is het aspect van de mens dat zich bewust
is van zichzelf. hier bevinden zich de wil, het
verstand en het gevoel.
-
Het lichaam tenslotte, is het aspect van de mens
dat zich bewust is van de wereld waarin hij
leeft.
Nee illustreert de wijze waarop geest, ziel en
lichaam zich tot elkaar verhouden aan de hand van het
ontwerp van de tempel. De voorhof staat voor het
lichaam, het heilige voor de ziel en het heilige der
heiligen voor de geest. Hij wil hiermee uitdrukken
hoe de mens als beelddrager Gods met zichzelf in
harmonie moet leven. De geest, die in verbinding
staat met God, behoort de ziel te leiden, zodat het
lichaam - aangestuurd door de ziel - uiteindelijk
doet wat Gode welbehaaglijk is.
Innerlijke balans verstoord
De zondeval van Genesis 3 heeft voor de mens
ongelooflijk grote gevolgen gehad. Hierdoor is hij
niet langer meer het prachtige schepsel, dat God
naar Zijn beeld en gelijkenis heeft gemaakt. Het
imagio Die is zwaar beschadigd en daardoor is de
gestalte van degene die hij als mens behoot te
weerspiegelen, nauwelijks meer herkenbaar. Nee legt
stapje voor stapje uit, hoe de mens door de
zondeval innerlijk uit balans is geraakt. De
relatie met God is verbroken, waardoor de geest
niet goed meer functioneert. Niet alleen Adam, maar
ook al zijn nakomelingen zijn door de zondeval in
deze toestand terecht gekomen. Hun disbalans komt
op verschillende manieren tot uitdrukking.
Zo kan de mens zich door de impulsen van zijn ziel
laten leiden. De mens kan zich echter ook door de
impulsen van zijn lichaam laten leiden. Zo iemand
wordt "de vleselijke mens" genoemd.
Tenslotte kan de mens zich ook nog door de
impulsen van zijn gevallen geest laten leiden. Deze
mensen worden in de Bijbel wel aangeduid als
'tovenaars' en 'waarzeggers'.
Voor allen geldt dat zij zich hebben losgemaakt
van Gods leiding en van Hem vervreemd zijn geraakt.
Daardoor zijn zij niet meer de mensen die God
bedoeld heeft. Romeinen 5:12 trekt de lijn nog
verder door en zegt dat de dood tot alle mensen is
doorgedrongen.
De nieuwe mens
Voor Watchman Nee vormen de kruisdood en
opstanding van de Here Jezus het goddelijke
antwoord op het probleem dat door de zondeval is
ontstaan. Zoals door Adam de zonde en de dood in de
wereld zijn gekomen, zo zijn door Jezus Christus
het leven en de heerlijkheid naderbij gekomen (vgl.
Rom. 5:18).
God Zelf heeft in Christus laten zien dat Hij als
mens een zondeloos leven kon leiden en daardoor
heeft de dood geen vat op Hem gekregen. Hij, die op
Golgotha de straf voor de zonden heeft gedragen,
kon vanwege zijn heiligheid door de dood niet
worden vastgehouden en is ten derde dage weer uit
het graf opgestaan.
In zijn opstanding is Hij het hoofd van een nieuwe
mensheid geworden: de 'tweede Adam'. Tot dit nieuwe
geslacht behoren al diegenen die erkennen dat Zijn
lijden en sterven een verzoening is geweest voor
hun zonden, en - nadat zij hun knieën voor Hem
hebben gebogen - de Heilige Geest hebben ontvangen.
Deze Geest neemt de plaats in van de gevallen geest
en stelt de mens in staat om te leren zo te leven
als de Here het bedoeld heeft. Dit leren wordt in
de Bijbel 'heiliging' genoemd.
Beoordeling
Watchman Nee staat met zijn antropologie niet op
zichzelf. Hij is gevormd door en sluit nauw aan bij
bekende schrijvers als Theodore Austin-Sparks, A.R.
Fausset, Witness Lee, Mary E. McDonough, Andrew
Murray, G.H. Pember, en Jessie Penn-Lewis. Van
theologen heeft hij nooit veel waardering
ontvangen. Het is ook niet moeilijk om de zwakke
plekken in zijn onderwijs te vinden. Zo spreekt de
Bijbel bijvoorbeeld slechts op een tweetal plaatsen
over de bij hem zo overheersend aanwezige en bijna
anatomisch beschreven driedeling
geest-ziel-lichaam.
Het is op zijn minst opmerkelijk dat de menselijke
drie-eenheid bij hem zo'n fundamentele plaats
inneemt, omdat de Bijbel zelf over de goddelijke
Drie-eenheid slechts in indirecte termen spreekt.
Ook doet zijn soms extreme wijze van uitdrukken -
zeker in de Nederlandse vertaling - meer dan eens
de tenen krommen. Fragmenten die de vertaler ter
nuancering heeft toegevoegd, doen daar niets aan af
(integendeel).
Toch blijft De geestelijke Mens een boeiend boek
dat heldere uitleg geeft over het wezen van de
mens, wat er gebeurt als hij tot geloof komt en wat
een leven van heiliging inhoudt. Ik heb er in mijn
eigen leven ontzettend veel aan gehad en ben blij
dat er nu eindelijk een Nederlandse vertaling is.
Martien Jan de Haan, BoekenNieuws, De Oogst,
januari 2003.
Meer informatie over de Geestelijke Mens
(1) Er zijn bronnen die spreken
van een vrijlating enkele dagen voor zijn dood.
|